Η ιστορία μας

Οι προκλήσεις της μονογονεικής οικογένειας

Τι γίνεται όταν ο ένας γονιός λείπει;

monogoneiki
σχόλια

Οι μονογονεικές οικογένειες, πέρα από τις συνήθεις δυσκολίες, έχουν να αντιμετωπίσουν κάποιες ιδιαίτερες προκλήσεις. Οι καταστάσεις αυτές θέτουν ψηλά τον πήχη της αντοχής και συχνά αποτελούν πηγή άγχους και θλίψης για τον πατέρα ή την μητέρα που έχει την ευθύνη των παιδιών σε καθημερινό επίπεδο. Ο γονιός χρειάζεται να είναι ενήμερος, να γνωρίζει τα όριά του και να προφυλάξει τη σωματική και ψυχική του υγεία προκειμένου να ανταποκριθεί με επάρκεια.

Το πρώτο ζήτημα για τον άνδρα ή τη γυναίκα που έχει την ευθύνη της ανατροφής ενός παιδιού είναι η οικονομική υποστήριξη της οικογένειας. Ακόμα και όταν υπάρχει διατροφή ή κάποιου άλλου είδους οικονομική αρωγή, η οικονομική επιβίωση μπορεί να αποτελεί μια καθημερινή αγωνία για τον γονιό και πηγή έντονου στρες.

Πολλοί από εκείνους που μεγαλώνουν μόνοι τους τα παιδιά τους αναγκάζονται να απασχολούνται σε δύο δουλειές, ενώ πολλές φορές ακόμα και αυτό δεν αντισταθμίζει την οικονομική δυνατότητα που έχει μια οικογένεια και με τους δύο γονείς παρόντες.

Ένα επίσης σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πλειοψηφία των γονιών που μεγαλώνουν μόνοι τους τα παιδιά τους, είναι η υπερφόρτωση ευθυνών. Στην περίπτωση των μονογονεικών οικογενειακών οι ευθύνες δεν μοιράζονται, αντίθετα είναι όλες σε έναν, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Ακόμα και όταν ο γονιός εργάζεται, οι ευθύνες δεν σταματούν μετά τη δουλειά. Το νοικοκυριό, οι λογαριασμοί, το διάβασμα των παιδιών είναι μερικές μόνο από τις υποχρεώσεις που επιφορτίζεται η μητέρα ή ο πατέρας. Ακόμα και αν υπάρχει υποστήριξη από τον άλλο γονιό, ο «όγκος δουλειάς» είναι δυσανάλογα πολύς για τον ένα.

Σαν αποτέλεσμα έρχεται ο μειωμένος προσωπικός χρόνος. Η δυνατότητα για ξεκούραση, για διασκέδαση, για γυμναστική, για προσωπική ζωή ελαχιστοποιούνται. Ακόμα και αν ένας γονιός έχει τη δυνατότητα χρονικά να αφιερώσει κάποιο χρόνο στον εαυτό του ή σε κάποια δραστηριότητα, η σωματική κούραση πολλές φορές δεν το επιτρέπει. Το αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου είναι η χρόνια κόπωση του γονιού.

Αυτό το δευτερογενές πρόβλημα επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τη λειτουργικότητα του γονιού. Οι καθημερινές υποχρεώσεις φαίνονται βουνό, αφού η σωματική και ψυχολογική κούραση επικρατούν. Στο αυτό το έδαφος αναπτύσσεται πολλές φορές και η κατάθλιψη.

Τα σημάδια δεν είναι πάντα εμφανή και ο γονιός περνά χρόνο μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι μπορεί να έχει περάσει το κατώφλι της ψυχικής νόσου. Για τους γονείς, είναι πολλές φορές δύσκολο να παραδεχθούν ότι έχουν υπερβεί τα όρια της αντοχής τους, πολλές φορές νιώθουν ενοχικά και δεν αναγνωρίζουν στον εαυτό τους το δικαίωμα να μην αντέχουν. Για αυτό και πολλές φορές η κατάθλιψη έρχεται σαν το φυσικό «όριο» που ο γονιός δεν μπορεί να βάλει από μόνος του.

Το σημαντικό είναι να μπορούμε ως γονείς να γνωρίζουμε τα όρια μας και να διαχειριστούμε τα δύσκολα συναισθήματα. Ο σωστός γονιός είναι ο υγιής γονιός, αυτός που κρατά μια ισορροπία και δεν εγκαταλείπει τη σωματική και ψυχική του υγεία.

Θυμηθείτε ότι είστε πιο αποτελεσματικοί ως γονείς όταν έχετε χαμηλότερες προσδοκίες και περισσότερο σεβασμό στα όριά σας.

Γράφει η Βασιλική Ντούμου, Ψυχολόγος, επιστημονικά υπεύθυνη του www.kontasou.com.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ